Spiegelspel

mijn blauwe ogen

weerspiegeld

apart hun eigen droom

ongeneest beelden of lijdende leden

onbegrepen cijfers dansen rood

honderd miseries in mijn geheugen

in, achter, voor of naast, boven, neer

juist in het midden van mijn hoofd

ontploffende schaduwen

vliegende spoken die met rechtvaardige vingers tonen het geheim

honderd of meer

mij ogen roepen blauw

roepen van barkende honden

honderd honden onder de donder

scheuren de witte nacht

is er nog een land voor mij

een land van stilte ?

nog die ogen van blauw

stilstaandig

zie je niets? wat is er te zien?

eeuwen onderschreven in de bleke morgen

een gebroken beeld zoekt zijn overleden verleden

daar was een neus - die is niet meer

er was huid - die is niet meer

daar was een gezicht - waar is het nu ?

alles is verdwenen

maar die ogen blauw

lichaamloos ogen

zo blauw

er moet een hemel zijn die zo blauw schijnt

gekroond met wit en zwart

bijzonder ring

voor bijzonder koning

twee rollende ringen

apart hun eigen droom

niets te lezen - niets te raden

alleen twee ogen

van mysteries blauw

en straffen rood

of slapeloos pijn